Films byTexts by 2017
screening
Lucrecia Martel, 2017
Fri 21 Sep 2018, 18:00
Cinema Zuid, Antwerp
PART OF
FILM
Lucrecia Martel, 2017, 115’

“I saw the past as a shapeless, visceral mass, yet still somehow perfectible. It had its noble elements but among them I couldn’t help but recognize something – the main thing – that was viscous, unpleasant, and elusive to the grasp, like the intestines of a freshly disemboweled animal.”

FILM
Valeska Grisebach, 2017, 121’

“That’s how villages are. Anything can happen.”

Adrian (Syuleyman Alilov Letifov) in Western

 

screening
Philippe Garrel, 2017
Thu 17 May 2018, 17:00
CINEMATEK, Brussels
PART OF
FILM
Philippe Garrel, 2017, 76’

“In fact, much of Lover for a Day is built on rhyming schemes that permutate different arrangements of characters into the same type of situation: side-by-side conversations framed in close two-shot; people walking and talking in the street; even certain sex positions recur.

ARTICLE FR EN
18.04.2018

Vertical cinema, films that walk. Horizontal cinema, films that are recumbent. Between them is a time outside time, the same duration alien to the laws of work, of reason and of health. How, and until when, can a life be extended once it seems to have left itself behind? What virtual actions remain latent within what appears to be the most complete inaction? From indefatigable walking to the fatigue of the recumbent, the spectacular reversal of postures is also accompanied by a shared perseverance: Wang Bing’s gesture consists in disengaging from the core of exhaustion the ultimate fragments of the possible.

ARTICLE FR EN
18.04.2018

Cinéma vertical, films qui marchent. Cinéma horizontal, films qui gisent. Des uns aux autres s’ouvrent le même temps, la même durée étrangère aux lois du travail, de la raison et de la santé. Comment, et jusqu’à quand, une vie peut-elle se prolonger, à partir du moment où elle semble comme sortie d’elle-même ? De quelles virtualités d’action l’inaction a priori la plus complète est encore grosse ? De l’infatigable marche à la fatigue des gisants, s’il y a un spectaculaire bouleversement des postures, se développe aussi une commune persévérance : le geste de Wang Bing dégage d’ultimes fragments de possible du cœur de l’épuisement.

FILM
Barbs, Wastelands
Marta Mateus, 2017, 25’

“Since I was born I have heard the legends, songs and stories of the Alentejo. All of them, known and said by heart.

screening
Wang Bing, 2017
Sun 1 Apr 2018, 20:30
PART OF Courtisane Festival 2018
FILM
Wang Bing, 2017, 86’

“Fang Xiuying is the mother of a good friend of mine. I was going to make a documentary about her in 2015, but it was postponed because I was too busy at the time. In 2016, the friend called to tell me that her mother’s illness had grown severe, and she might not live very long.

FILM
Mieriën Coppens, 2017, 12’

Individuals wait, silence is heard, a microscopic attention through a tired mass. If the film is almost mute, it is because it focuses on silent figures, although their struggle is deafening.

FILM
Basma Alsharif, 2017, 77’

“Early on, I decided that the premise and structure for the film would be the Ouroboros: the symbol of the snake eating its tail, a perpetual cycle of destruction and renewal, in order to ask the open ended question of whether forgetting was the way forward or the way that we destroy ourselves.

screening
Ruben Desiere, 2017
Sat 31 Mar 2018, 12:00
Paddenhoek, Ghent
PART OF Courtisane Festival 2018
screening
In the Intense Now
João Moreira Salles, 2017
Tue 20 Mar 2018, 20:00
Cinema ZED, Leuven
PART OF Courtisane
Talk
FILM
Camilo Restrepo, 2017, 19’

“I have been classed as a director of short work. When I watch films by Bruce Baillie, Peter Hutton, or Agnès Varda, though, I never think that they made short films as the form is generally understood.

FILM
In the Intense Now
João Moreira Salles, 2017, 127’

“Combining archives of May 1968, amateur films showing the crushing of the Prague Spring that same year and the tourist images of his mother’s trip to China in the year of the Cultural Revolution, João Moreira Salles questions the posterity of the most intense moments of history, be they official

FILM
Fiona Tan, 2017, 80’

“Zo veel lagen staan tussen de kunstenaar en de echte berg in: de foto’s op de eerste plaats, stuk voor stuk overtuigd van hun eigen weergave maar zelf onderhevig aan de geschiedenis van de fotografie.

prisma NL
10.01.2018

De documentaire Caniba (2017) van Lucien Castaing-Taylor en Véréna Paravel bestaat nagenoeg volledig uit close-ups. Anderhalf uur lang zitten we Issei Sagawa ongemakkelijk dicht op de huid. Deze veroordeelde kannibaal doet hortend het verhaal van zijn vreemde voorkeuren.

screening
Hong Sang-soo, 2017
Sun 25 Feb 2018, 14:30
CINEMATEK, Brussels
PART OF Hong Sang-soo Retrospective
screening
The Day After
Hong Sang-soo, 2017
Thu 18 Jan 2018, 19:00
CINEMATEK, Brussels
PART OF Hong Sang-soo Retrospective
Talk
FILM
The Day After
Hong Sang-soo, 2017, 92’

“In Hong’s bittersweet sonatas, typically composed of multiple movements, repeated figures and modulating motives, any relationship or situation is susceptible to variability: there can always be another version, another chance, another time.

ARTICLE NL FR
27.12.2017

Certain Women maakt subtiel het onderscheid tussen zelfstandig besliste trajecten en trajecten die opgedrongen of georganiseerd worden door anderen – laten we eerlijk zijn: door mannen. Kadreren is het grote avontuur, ieder discours wordt door Reichardt vermeden. De decoupage is een skelet dat belichaamd wordt met lucht en licht, met de rusteloze aanwezigheid van de acteurs – de interieurs zijn doorspekt met ramen, met voorruiten, met vensters die de ruimte onthullen en haar openen naar licht, lucht, de beweging buiten en naar het weer.

prisma NL
20.12.2017

Als inwoner van Oost-Beiroet zag Operator #17 nooit eerder de zon ondergaan in zee; hij vergeet zijn spionageopdracht en richt de camera elke avond enkele minuten op dit voor hem adembenemende spektakel. Zo wordt deze zonsondergang het beeld van zijn eenmansverzet: niet om wat het toont – de zon – maar om wat het weigert te doen.

ARTICLE NL FR
20.12.2017

Chez Reichardt, les actrices, jamais statiques, électrisent les cadres comme les trains électrifient le paysage. C’est une cinéaste qui raconte les trajets comme inévitables. Qui happent les personnages. À travers le traject physique et anxieux, pas seulement mais singulièrement de femmes, elle élabore sa prose, fouettée par l’air, son « lieu descriptif », où la durée et le mouvement sont favorables à la remontée de trésors expressifs sur la peau, dans la démarche et le regard des actrices. 

prisma NL
13.12.2017

Het leven is absoluut nabij, een nabijheid die menselijke wezens niet kennen, en tegelijk een stomme getuige, een afstand die de mens in zijn greep houdt.

ARTICLE NL
6.12.2017

Gedurende die eerste periode wou hij de fysicus van de fotogenie zijn, gedurende de tweede werd hij er de chemicus van. Voor die proefnemingen mocht de regisseur het groot publiek gerust links laten liggen. Ook werd de film hoe langer hoe ontoegankelijker voor de menigte, verstaanbaar en genietbaar alleen voor een kleine kring van ingewijden. Toen die proeven hem echter een grondige kennis van de techniek hadden bezorgd, keerde de regisseur vanzelf weer terug naar de natuur, naar de mens. Hij kwam weer op straat. Niet de straat van het studio boeide hem, de straat van karton, maar de echte straat waar het leven in duizend vormen krioelt, waar het kan opgevangen en rechtstreeks gefilmd worden.

screening
Elias Grootaers, 2017
Sun 26 Nov 2017, 22:00
Cinema Aventure, Brussels
PART OF Filmer à tout prix 2017