Films byTexts by 1970
Article NL FR
5.05.2021

Het is voor mij niet eenvoudig om me de lange geschiedenis van Le chantier des gosses voor de geest te halen. Ze vloeit dikwijls over in de mijne, de onze, aangezien ik de vrouw ben van Jean Harlez. In 1956 vatte Jean het plan op om met eigen middelen een langspeelfictiefilm te draaien in een volkswijk. Hij wou gebruik maken van de (omgeving van de) Marollen als decor en de wijkbewoners als acteurs om het verhaal te vertellen van een groep kinderen die een braakliggend terrein uitkiezen als ontmoetings- en speelplaats.

Article NL FR
5.05.2021

Il n’est pas simple pour moi d'évoquer la longue histoire du Chantier des gosses. Elle se confond parfois avec la mienne, avec la nôtre, puisque je suis la femme de Jean Harlez. En 1956, Jean avait conçu I ambition de tourner avec ses propres fonds un long métrage de fiction dans un quartier populaire. Il voulait développer en utilisant les Marolles et leurs environs comme décor et leurs habitants comme acteurs, l’histoire d’une bande d’enfants qui se choisissent un terrain vague comme lieu de réunion et de jeux.

Article EN
6.01.2021

Film is (and this is my fundamental assumption) not art in the bourgeois-humanist sense of the word. It is an industry and a very important part of the so-called culture industry at that. Those who switch from the category of art to the category of culture industry ultimately make a political-ideological choice, the consequences of which can hardly be overrated.

Article NL
29.01.2020

Het bewustzijn van de programmamakers en vooral van de televisiekritiek over het medium waarmee ze te maken hebben, is nog erg gering. Televisie maakt blindelings gebruik van wat cinema, theater, politiek en andere media produceren. Wat televisie zou kunnen zijn? Niemand staat meer weigerachtig tegenover deze vraag dan de televisie. Zelf onproductief maakt de televisie zich enkel meester van de filmgeschiedenis om haar te benutten en er worsten van te draaien.

Article NL
29.01.2020

Van 1970 tot 1986 verschenen in het dagblad Süddeutsche Zeitung wekelijks Frieda Grafe’s Filmtips, korte commentaren op het filmaanbod in München, vaak slechts één zin per film. Sabzian selecteerde en vertaalde acht Filmtips.

FILM
Akira Kurosawa, 1970, 140’

Various tales in the lives of Tokyo slum dwellers, including a mentally deficient young man obsessed with driving his own commuter trolley.

FILM
Edward Owens, 1970, 12’

“A montage of still and moving images, mixing and alternating black people and white people, fantasy and reality, a presidential suite and a mother’s kitchen: a sensitive, poetic evocation in the manner of the filmmaker’s Remembrance.

FILM
Jean-Luc Godard, Jean-Henri Roger, 1970, 52’

Filmed in the UK in 1969, this documentary by Godard and the Dziga Vertov Group represents an analysis of production and the status of women in capitalist society and a speculation about class consciousness and the need for political organization.

FILM
Brian De Palma, 1970, 87’

“In Hi, Mom!, the Be Black, Baby theater performance is being filmed as part of a documentary for educational television.

Conversation FR
21.11.2018

Toutes les scènes partent de réalités. On n’invente pas le racisme, surtout au cinéma. On ne l’invente pas. Ce sont des choses bien précises que vous subissez et que vous enveloppent. C’est une espèce de manteau qu’on vous met dessus et avec lequel vous êtes obligé de vivre. Toutes les scènes un peu anecdotiques, même celles qui sont poussées à l’extrême, partent d’une expérience vécue.

Conversation FR
21.11.2018

Je ne veux pas faire du cinéma pour faire du cinéma. Non. Je veux dire certaines choses, totalement. Quand j’ai écrit mon scénario, je n’ai pas pensé à un public, ni au facteur commercial ni aux critiques. Je vivais en France avec un sentiment de minoritaire et j’ai voulu vomir des choses que j’avais sur le cœur. Oui, oui, vous pouvez l’écrire : Soleil Ô est un vomissement. 

FILM
Alejandro Jodorowsky, 1970, 125’

“It’s midnight mass at the Elgin. Cocteau’s Blood of a Poet has just ended, and the wait for El Topo is a brief grope for comfort before sinking back into fantastic stillness. The audience is young.

FILM
Barbara Loden, 1970, 102’

Set in the coal mining region of Pennsylvania, this film follows Wanda, an alcoholic who abandons her husband and children for a life of drinking and sleeping with strange men.

FILM
A Day’s Bread
Mani Kaul, 1970, 110’

“In Mani Kaul’s first film, Uski Roti, every single image has been reduced to its minimal, single unity of meaning: a look, a movement of the hand, a curve of the neck, etc.”

FILM
Jean Harlez, 1970, 76’

Le chantier de gosses is set in the Marolles in the 1950s. The narrow streets of this working-class Brussels neighborhood are full with kids. Their paradise is a wasteland. One day, the wasteland is barricaded, disembowelled by machines, while the surrounding houses are pulled down.

FILM
Reconstruction
Theodoros Angelopoulos, 1970, 100’

“Simply put, we feel the fictive in reality and the reality of fiction simultaneously in Angelopoulos’s work, with this ‘tag’ note: while Angelopoulos often refers to Brecht and the need for an audience to think as well as feel in theater and cinema, we do not experience anything close to what co

Compilation NL EN
11.05.2016

Film is fundamentally the choice of a viewpoint in space, toward that space. Film is recording and therefore fundamentally contemporary (one cannot record that which is gone, the past). The spectator always watches contemporary images (even when they have aged, they remain contemporary through their model). This disposition sees to it that those who love films become ‘contemporary’ with every film.

Compilation NL EN
30.03.2015

De bioscoop was zijn Amerika, de beelden volgden elkaar op als plechtige zevenmijlsstappen, of als het rennen van de honderd meter. Hij schoof van plek naar plek, van de ene naar de andere figuur. En steeds gebeurde dat in die ene juiste afstand. [...] Later begreep hij dat alles draaide rond een oxymoron: onbeweeglijk bewogen te worden.

Article EN
19.01.2015

The underdeveloped country that does not have a strong or madly national art is to be pitied, because, without its art, it’s all the weaker (its brain can be colonized), and it’s here that the most dangerous extension of economic colonization can be found. In the specific case of cinema, I want to let my colleagues know that they should endure the criticism, the slander and the contempt without wavering, because I am absolutely convinced that Brazilian Cinema Novo is currently producing images and sounds that are what we can call modern cinema.

Article NL
29.01.2020

Van 1970 tot 1986 verschenen in het dagblad Süddeutsche Zeitung wekelijks Frieda Grafe’s Filmtips, korte commentaren op het filmaanbod in München, vaak slechts één zin per film. Sabzian selecteerde en vertaalde acht Filmtips.

Compilation NL EN
11.05.2016

Film is fundamentally the choice of a viewpoint in space, toward that space. Film is recording and therefore fundamentally contemporary (one cannot record that which is gone, the past). The spectator always watches contemporary images (even when they have aged, they remain contemporary through their model). This disposition sees to it that those who love films become ‘contemporary’ with every film.

Compilation NL EN
30.03.2015

De bioscoop was zijn Amerika, de beelden volgden elkaar op als plechtige zevenmijlsstappen, of als het rennen van de honderd meter. Hij schoof van plek naar plek, van de ene naar de andere figuur. En steeds gebeurde dat in die ene juiste afstand. [...] Later begreep hij dat alles draaide rond een oxymoron: onbeweeglijk bewogen te worden.

Compilation NL EN
11.05.2016

Film is fundamentally the choice of a viewpoint in space, toward that space. Film is recording and therefore fundamentally contemporary (one cannot record that which is gone, the past). The spectator always watches contemporary images (even when they have aged, they remain contemporary through their model). This disposition sees to it that those who love films become ‘contemporary’ with every film.

Compilation NL EN
30.03.2015

De bioscoop was zijn Amerika, de beelden volgden elkaar op als plechtige zevenmijlsstappen, of als het rennen van de honderd meter. Hij schoof van plek naar plek, van de ene naar de andere figuur. En steeds gebeurde dat in die ene juiste afstand. [...] Later begreep hij dat alles draaide rond een oxymoron: onbeweeglijk bewogen te worden.