Films byTexts by 2007
Conversation NL FR
11.09.2019

« Mon cinéma dit mon désir de voir, d'approcher l'autre, de le connaître. L'acte de filmer ce n'est pas faire un film, devenir célèbre, gagner beaucoup d'argent. Ce n'est même pas s'exprimer, exprimer des sentiments et des idées, simplement un acte d'amour : c'est faire l'amour. »

Conversation NL FR
11.09.2019

“Mijn cinema is een uitdrukking van het verlangen om anderen te zien, te benaderen, te leren kennen. De handeling van het filmen betekent niet hetzelfde als een film maken, beroemd worden en veel geld verdienen. Het is niet eens een uitdrukking van jezelf of van gevoelens en ideeën, gewoon een daad van liefde: het is de liefde bedrijven.”

FILM
With A Little Patience
László Nemes, 2007, 14’

« With A Little Patience interroge avec habileté la notion de représentation. Cela tient tout d’abord à une mise en scène minutieusement orchestrée qui sert de manière maligne les intentions du réalisateur.

FILM
Eric Rohmer, 2007, 109’

« Ce qui m’intéresse davantage c’est ce que le français actuel a perdu par rapport au français d’autrefois, à savoir certainement la clarté et l’articulation. J’aime que les gens articulent, et je ne pense pas que cela enlève la spontanéité.

ARTICLE EN
14.03.2018

In Wanda, everything remains en suspens, Loden’s shots begin a bit too soon, last a bit too long. The dictatorial “Action!” and “Cut!” of the director – bellowed out with such sadistic authority – is here prefaced by a “maybe”. The frame, too, is here too wide, there too narrow. Each shot unravels at edges. There is no other way to escape the constraint of the film set except to act carefully, as if you know nothing about it.

FILM
Fengming: A Chinese Memoir
Wang Bing, 2007, 186’

“The American poet Muriel Rukeyser asked, ‘What would happen if one woman told the truth about her life?’; her answer: ‘The world would split open.’ The tragic extremes of Fengming’s biography seem to demand such a cosmic response, or at least some physical manifestation or visual correlative ons

ARTICLE NL FR
28.02.2018

La caméra à la nuque betekent filmen in de modus van de obsessie en het verlangen van de personages; het is overweldigend, het achtervolgt je, het peilt je. Het is de fictionele camera die richting geeft en die het politieke wil laten zien van een werkelijkheid die tegelijk dichtbij en veraf staat van onze eigen sociopolitieke wereld. Via deze omweg wordt de werkelijkheid getoond van onze plek als historisch en gesitueerd subject, die altijd al in relatie met de Ander staat. 

FILM
João Moreira Salles, 2007, 85’

“So, in ’92-’93, I decided to start using the off cuts of some advertising campaigns to start filming Santiago. It’s a film that, at that time, in its origin, was made completely unprofessionally, in the sense that we didn’t have a ‘project’ or an ‘incentive’.

Article NL
23.09.2015
Alexis Tioseco 2007
Voorwoord en vertaald door

In stilte sta ik, alleen met mijn gedachten, nog steeds op de plek waar ik me bevond toen de camera werd opgesteld. Ik word ongeduldig bij dit spektakel en blik nerveus naar de arbeiders, toeschouwers en verschillende leden van de crew. Als toegewijd cinefiel en liefhebber van long takes zwanger van betekenis, om nog te zwijgen van mijn toegewijde geloof in de cinema van Diaz, ben ik op dit specifieke moment echter in niets verheven boven eender wie op de set. We begonnen allemaal met een intense concentratie aan de scène, maar op dit moment zijn we allemaal gebroken.